|
หลักภาษามอญ သဒၵါမန္ จากพจนานุกรมมอญ-ไทย ฉบับมอญสยาม (ดูอ้างอิง) อธิบายลักษณะภาษามอญเปรียบเทียบกับภาษาไทยเอาไว้ว่า เสียงใส หรือเสียงอโฆษะ (voiceless) คือเสียงที่ชัดแจ้ง ลมจากปอดจะผ่านช่องว่างระหว่างเส้นเสียงได้โดยสะดวก ทำให้เสียงไม่ก้อง เช่นเสียง กะ จะ ตะ พยัญชนะมอญจึงมีลักษณะเสียงหลักอยู่ ๒ ประเภท คือ ประเภทเสียงใสและเสียงเสียงขุ่น ซึ่งอักษรมอญหลายตัวไม่สามารถแทนค่าด้วยอักษรไทยได้ นอกจากนี้ เสียงสระส่วนใหญ่ก็ไม่มีระดับเดียวกันกับสระของภาษาไทย " หลักภาษามอญ อักษรในภาษามอญ แบ่งเป็น พยัญชนะ ( ဗ်န္) สระ (သြိဳရ္) และตัวสะกด (ဂစိုတ္) ဗ်န္ พยัญชนะ Consonants
ဗ်န္ พยัญชนะ Consonants หนังสั้น : ภาพและเสียงการอ่านพยัญชนะมอญ พยัญชนะเสริม พยัญชนะมอญเทียบพยัญชนะไทย ข้อ ๑.๒ กลุ่มเสียงของพยัญชนะในภาษามอญ กลุ่มเสียงของพยัญชนะในภาษามอญ กลุ่มเสียงพยัญชนะอโฆษะ หนังสั้น : ภาพและเสียงอ่านพยัญชนะอโฆษะ กลุ่มเสียงพยัญชนะโฆษะ หนังสั้น : ภาพและเสียงอ่านพยัญชนะโฆษะ พยัญชนะเสียงยืดหยุ่น သြိဳရ္ สระ Vowels ๒.๑ သြိဳရ္ สระ Vowels ဂစိုတ္ ตัวสะกด พยัญชนะซ้อน การเขียนภาษามอญด้วยตัวอักษรไทย |